Arkadaşı Duygu'ya

ey O'nunla konuşan, gülümseyen, yürüyen dostluğun en gizemli vâdisini bürüyen yanında mı söylerdi ormancı türküsünü sen de farkeder miydin cihannümâ süsünü dalgın bir pencerede roman mı okuyordu mûsikî mi dinliyor, ateş mi yakıyordu O'ydu, eşyayı seven kumru bakışlı gülüm baldıranlar içinde sedef nakışlı gülüm aklın gözü şehlâdır, göremez kanda suyu sen de mi anlamadın bu kardelen duyguyu gülümün sûretinde binlerce can görmüşüm ne böyle bir ıztırâp, ne imtihan görmüşüm çılgın muhayyilesi kararıyor kulların ten kadehim doluyor şarâbıyla yılların bu şarâbı içecek yüreğimden âşıklar bu şarâbın rengini arıyor sarmaşıklar son fırtına dinince okyanus alçalacak bana mahbûbelerin en güzeli kalacak ey gülümün yanında dağları aşan Duygu O'nunla sırdaş olan, O'nu paylaşan Duygu Barsîsa değilim ki ihanet çıkmazında kâh ezgiye dönerim bir garîbin sazında kâh asîl bir kavganın aynada izdüşümü nasıl anlayacaksın esrarengîz düşümü gülüm, varlığın için şiir istedi benden devşiriyor yüreğim lâlezârdan, çemenden dilesin, yıldızları parlatayım yüzünde rengârenk yelpâzesi olayım gündüzünde dilesin, getireyim yanına kafdağını götüreyim evine bengisu ırmağını pervaneler misali döneyim çevresinde sükûneti bulayım nârıbeyzâ sesinde bir ömür çeksem bile bu hicranın derdini dilesin, omuzumda taşıyayım yurdunu gülüme bakan mîmar beni vîrân sanıyor kirpiklerini gören damarda kan donuyor O, bütün dilberlerin kıskandığı can gülüm masallar ülkesine hükmeden sultan gülüm dünyada yenilsem de, ötede zafer yakın Duygu, hatırım için gülümü üzme sakın