Ay Anam

İçimi sardığında her dikenli kördüğüm Kimdi, ilk baktığımda aynalarda gördüğüm Kimdi bahçemde mahrem çiçeklerle büyüyen Gecelerimde durup gündüzümde yürüyen Gözleri toprağımda gül kokulu bir nehir Bakışları güneşi arayan pervanedir Ey ışığı ruhumda filizlenen ay Anam Kendi karanlığımda kaybolmuşum vay anam Yolcuysam, yollarımda gülücüğün saklıdır Çehrene ram olanlar Karanî dudaklıdır Mecnun yüzlü bir vaha, avuçlarında çile Gölgende taşıyorsun beni rüyada bile Bir bak yurduma, nasıl devrilmiş yere dağlar Her köşede bir masal, eski bir ninni ağlar Feryadımı kanayan bulutlardan duy Anam İhanet kurşunuyla vurulmuşum vay anam Unutsam da ıstırap denizlerinde seni Her an dualarınla kuşatıyorsun beni Bazen damarlarıma dokunuyor martılar Bazen kafatasımla oynuyor karartılar Boynumu bükenlerin dergâhına varmışım Cellâdıma bin yılın baharını vermişim Sadak boş; ok kırılmış; parçalanmış yay, Anam Şahmerana küsmüşüm, darılmışım vay anam O bembeyaz örtünün her mevsim burçlarında En derin fırtınalar gizlidir saçlarında Hangi serseri baksa hicabına ansızın Binlerce şimşek olur taşlara vuran sızın Senin yitik yılların ömrümün mehtabıdır Bir uzan da, üstüme çöken dağları kaldır Bebeğini yeniden beşiğine koy Anam Dört yanımdan devlerle sarılmışım vay anam Diyarında şakayık bulduğumuz günleri Hatıralara gömüp çoğaltmışız kinleri Her birimiz uzakta yaralı gezginleriz Doruklara bakarken kuyuları dinleriz Elimizden tutanın gönlü siyah, kalbi loş Kapımızı kıranlar penceremizde sarhoş Yeniden o cihangir elbiseni giy Anam Zehirli çeşmelerde durulmuşum vay anam Ayrılıklar çekse de ayağımdan, tutarsın Şefkatinle büyüyen çiğdemlere katarsın Her damlası hüzündür alnımdan sızan terin Biliyorum; silecek o cefakâr ellerin Kıtalar ötesinden gelse de bahtıma güz Ne yetim kalacağım yüreğinde, ne öksüz Beni artık dirilen bir şehzade say Anam Sanma ki tükenmişim, yorulmuşum vay anam