Kalırsam , Surları Yıkmak İsterim

aldanıp da sakın “kal!” deme bana taşları eriten hasretimle kanımı arıtan dağlara çıkıp hasretim uyuyan maharetimle gideğim şiirin topraklarına sen ey yaprakları ipek dokuyan kalırsam,incinir çiy taneleri acı acı kişner yaşlı küheylan yağmura müptela değimsağma yoları kuşatan tebessümünü görsede, bulamaz dizinde derman kalırsam, degişir gecenin tadı ıtır kanadından talih kuşunun arza emrivaki süzülür zaman kömür saçlarına tutunan kalbim kahve gözlerinde giyer kefeni incinir yep yeni bir zindan bile en güzel hücremde saklarım seni rengarenk bir damla usare olup sessizce içine dalmak isterim tuttuğun aynalarda birden kaybolup yılarca yüzüne bakmak isterim “şehirde tükenen sihri bul!” deme “kuru!” de, “çürü!” de, sakın “kal!” deme kalırsam , surları yıkmak isterim