Karşılaştığımız Ân'a

o ân, yıldırımların kalbine indi hüzün o ân, ıztırap sızdı toprağına bir yüzün o ân, bir yalnızlığı vurdu uzaktan avcı o ân, omuzlarıma çöktü isyan ve acı o ân, öldü anılar döşeğinde sessizlik o ân, bir yılan gibi büyüdü çaresizlik o ân, yaralı asker kurşunlandı alnından o ân, kılıç eriyip aktı yere kınından o ân, palandökenler yakalandı sıtmaya o ân, bir karıncanın üstüne düştü kaya o ân, koşan küheylan çatlattı yüreğini o ân, kırdı bir bayrak çürüyen direğini o ân, kırmızı güle mahkûm oldu bahçivan o ân, arılar için kendini yaktı kovan o ân, zehir rengine boyandı ırmakta su o ân, yıkıldı köprü; o ân kuruldu pusu o ân, beyaz giyindim korkular ülkesinde o ân, kuşlar uçuştu bulutların sesinde o ân, bir yaprak gibi savruldu gökte şiir o ân, öldü acılar fânudunda bu şâir o ân, ihbar edildi yeraltında mağara o ân, akkor bir yürek çivilendi duvara o ân, durdu saatin titreyen yelkovanı o ân, bir câzibenin kahrı deldi tavanı o ân, elpençe divan durdum önünde suyun o ân, yaktı içimi bir hülyâyı hümâyûn o ân, çöktü hayalim en aydınlık çağında o ân, bine bölündüm umudun kundağında o ân, liman yıkıldı, köreldi denizlerim o ân, kaybolup gitti tenhalarda izlerim o ân, zehir damlattı ucundan yere kalem o ân, bir tûfan gibi sardı ruhumu elem o ân, vurdu karaya okyanusun gözleri o ân, kavurdu beni O'nun simya sözleri o ân, heykel misali dikilip kaldı beden o ân, farkım kalmadı bin yıllık harabeden o ân, toprak tutuştu gönlümün loşluğunda o ân, güneş karardı bir göğün boşluğunda o ân nehir boğuldu; şehir bunaldı o ân o ân her şey dağıldı; gölgeler kaldı o ân