Mağaralar

Rüzgârına kapıldım hazin bir sonbaharın Ahengine büründüm çıldıran aynaların Korkunç bir heyulada gömüldükçe derine Kapandım kan dağının hayalet evlerine Günlerimi boşluğun ipinde sıraladım Her akşam gözlerimin akını karaladım 'Kavurucu bir yazın sıcağını ân' diye Kar çiçeği sevdiğim saatlere hediye Sesler yankılanınca arkamdan ve önümden Bir şey koptu ve uçtu semalara gönlümden Anladım ki, sonuna ulaşınca bir ömür Yeni bir ömür başlar, daha güçlü, daha gür Ve ruhun gergefinde nakışların arzular Baykuşlar bana âşık, bana düşkün kayalar Diye üzülmüyorm; kapım taş, pencerem taş Gönlüme mağaranın duvarları arkadaş Ah, yalnızlığın şekle bürünen cenâzesi Ah, ruhumun hastalık taşıyan ferâcesi Her akşam hançeriyle bani kalpten yaralar İçime karanlığı dolduran mağaralar