Sükût-ü Hayal

böylemi olacaktı türkülerin son hâli ezgilerden sorulur küfürlerin vebâli ayna kırıldı; hisret divanında gül soldu papatya uçarı bir zakkum oldu kuğu gölün en susuz noktasında boğuldu ivedî bir kavgadır tenhâ da ömür direniyorum direniyorum ki, aşk yenilmesin zenginlere, cinayet erbâbına böyle mi olacaktı mutluluğun son hâli kahkahadan sorulur hıçkırığın vebâli bir milat öncesi kalıntı gibi zulme açılıyor gizli kapılar sanki bütün yüzler çalıntı gibi çocuklarda bile kan kokusu var hayat bir dramdan alıntı gibi tabut kırılıyor; ağlıyor mezar aşk elden gidiyor; durmamalıyım yosunlu hayaller kurmamalıyım ölümün ardına düşüp gün boyu kırmızı camlara vurmamalıyım böyle mi olacaktı değirmenin son hâli bereketten sorulur kuraklğın vebâli güya bütün umutlar ülkeme dolacaktı güya ülkem göklerin yolunu bulacaktı neden hafif tartıyor yüregimi terâzi intizarın mavi dengelerini yıkıyor sonunda leylâ direnmeliyim direnmeliyim ki, aşk yenilmesin yoksullara, kürek mahkumlarına