غزل شمارهٔ ۳۵
ع عبید زاکانی
0
Altın Yaprak
ساقیا باز خرابیم بده جامی چند
پخته ای چند فرو ریز به ما خامی چند
صوفی و گوشه محراب و نکونامی و زرق
ما و میخانه و دردی کش و بدنامی چند
باده پیش آر که بر طرف چمن خوش باشد
مطربی چند و گلی چند و گل اندامی چند
چشم و لب پیش من آور چو رسد باده به من
تا بود نقل مرا شکر و بادامی چند
باده در خانه اگر نیست برای دل ما
رنجه شو تا در میخانه بنه گامی چند
در بهای می گلگون اگرت زر نبود
خرقه ما به گرو کن بستان جامی چند
ذکر سجاده و تسبیح رها کن چو عبید
نشوی صید بدین دانه بنه دامی چند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş