غزل شمارهٔ ۷۸
ع عبید زاکانی
0
Altın Yaprak
حال خود بس تباه می بینم
نامه دل سیاه می بینم
یوسف روح را ز شومی نفس
مانده در قعر چاه می بینم
خط طومار عمر می خوانم
همه واحسرتاه می بینم
در دل بی قرار می نگرم
ناله و سوز و آه می بینم
ره دراز است و دور من خود را
همه بی زاد راه می بینم
پایمردی که دست او گیرد
محض لطف اله می بینم
عذر خواه عبید بی چاره
کرم پادشاه می بینم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş