رباعی شمارهٔ ۱۴
ع عبید زاکانی
0
Altın Yaprak
ای شعله ای از پرتو رویت خورشید
رویم ز غمت زرد شد و موی سفید
از وصل تو هر که بود در جمله جهان
برداشت نصیبی و من خسته امید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş