Hacer

birgün karşıma çıkacak güllü Hacer deli divane bakmaya doyamazsın gözlerine elleri yumuşacık parmakları incecik gül saçlarında rüzgar eser Hacer her mevsim boyu gün doğumundan gün batımına şarkı söyler di aslında bunların zamanı miş olacak bir gün miş miş olacak kayısı zamanı dallarda hacer vardı çocuktum Malatya da ağaçlara tırmanırdık dedik ya ufacıktık her yaz birlikte şarkılar söylerdik sonuna kadar olmasa da bir yerinde keserdik bilmezdik çünkü içimden öpmeler geçerdi öpmelerin konusu Hacer di güllerin kokusu Hacer Hacer öyle cilveli ki tüm mahalle Hacer i sever hem de kızarak sever birgün oldu yıllar geçti hacer nefes nefese güzel dikiş nakış bilir yün eğirir yufka açar tombul balık etinde gençler yani biz bakar bakar iç geçirir İzmir Karşıyaka dan belli attığı cakadan bir civan belirdi Hacer bir akşamüstüydü uçtu gitti Malatya dan bakakaldık ardından