Meltem

Meltem’in uçuş günü bu akşam Meltem rüzgar Sizin beyninizde hayınlıklar Gözleriniz uçuşan eteklerinde Söz olur Göz olur demeden Gölgelerinizin mahremliğinde ara sokaklara daldınız karanlıklara, kentinizde deniz yoktu bilemezdiniz dalmanın duygusunu masmavi sulara, ondandır yüreğinizdeki çıkmaz sokaklar, engin denizlere açılmamış korkular. Oysa meltem Denizden esen rüzgar Dalga dalga kokularıyla aşkın, gözlerinde umutsuz bakışlar şaşkın, bu kara ikliminde kaybolmuş, yersiz, yurtsuz ve yolsuz, esmekle küsmek arasında kanat arıyor uçmak için. Meltem’in uçuş günü bu akşam Kimsesiz, vedasız Denize ulaşmadan tükenecek Ne tuhaf yolunu kaybetmesi rüzgarın Bir sevdanın tutkusuna kapılmış gibi Kendi esintisinde yokolması Bari bir öpücük kondursaydı yanağına sessizce, utangaç ve gizli arzuların dizginlendiği, ağaçların yeşillendiği, çiçeklerin dillendiği o bahar akşamında, son cemre düşmeden önce yüreğinin ortasına. Belki ayrılık böyle koymazdı, tükeniş böyle korkutmazdı ve rüzgar yolunu kaybetmezdi. Nafile keşkelerin Geri dönülmez dünyasında Bir garip rüzgarın lafımı olur Biz ne hayatları sattık bedavaya Ne umutları tükettik Ne aşkları yerle bir ettik Karşı konulmaz akışında zamanın Ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz, elimizde kalanın