Yeni Dünya

Bir semavi merhamet çıkarır mı bizi bu içine düştüğümüz ihanetten sevdanın kutsal adına yakışmayan, bir korsan gecede yaşanan yalnızlığa tutsak olan bu yüreğin kanını akıtmadan tükenir mi aşkın hayat veren soluğu, ey önünde diz çökmüş hayatın bir çırpıda kellesini koparan acımasızlık, Sen diye koştuğum her sesin arkasından Ruhuma akıtılan o derin sessizlik O analı babalı kimsesizlik Ve gözalıcı ışıklarda ölümüne gölgesizlik Dipsiz kuyulardan çıkaracağım seni Derin uykulardan uyandıracağım Bir aynayı dayayıp suratına Göstereceğim o görünmez halini Sonra çekip bayrağımı hayalet gemilere Açılacağım adını bilmediğim denizlere Tayfasız ve dümensiz Rüzgarla kucaklaşan yelkenimi azat edeceğim Cesaret vereceğim hedefsiz sürüklenmelere Yorgun düşmüş bir dalganın kucağında uyuyacağım, yakın biryerlerde bilmediğim bir dünya bulacağım, yeni bir dil uydurup anlaşılmaz seslerle konuşacağım bir benim anladığım, bir de benim gibi olanların, Sen oraya geldiğinde ne dilimi sökeceksin konuşmak için, ne de yüreğimi buluşmak için hiç yaşamadığın hazların tutkulu yorgunluğunda, Kırmızı bir akşamüstü olacak Her tepenin arkasında binlerce güneş batacak Binlerce güneşi bekleyen sabahlar Bütün yönler doğu Ve bütün yönler batı İstediğim gibi yaşayacağım hayatı.