ölümüm benim, ıslak gözlerinin arkasına saklanmış kahverengim, ne varsa benim dediğim hepsini al…
Gözlerinden, insanların hoşuna giden sözlerimden, daha çok sevdim seni, sadece...…
Başka ömürlere tutundukça uzar ömrün... Bir çift genç göz, merakla her yöne bakan, hiçbir yere odaklanmamış, henüz hiçbir görüntüyü beyninde eskitmemiş bir çift göz gençleştirir in…
Ben hiç gitmedim, sen gönderdin beni suskunluğunla. Farketmedin, oysa en uzak şehirde bile yüzüme vuruyordu nefesin...…
Beni yargılamayın.. Asın! Günahlarım saymakla bitmez.. Ufak bir çocukken… yada şöyle diyelim ki artık cümle süslemeye ihtiyacım olmadığı vurgulansın..…
birini sana benzetmek... sanki yüzünü dönse, yüzümü güldürecek, kurumuş bedenime bırakacak tüm yeşillerini...…
bir kedinin ensesini yalayarak günah çıkarıyor içimdeki köpek gözlerindeki korku ve nefreti yatıştırmak istiyor dilini göstererek.. şimdi hak ettiğim gibi hatta belki hayallerinde…
Defolup gitmeni haykıran, Tiz ve pis sesimin arkasında Senden köpek gibi korkan Yarım yamalak ve kaçamak bakışlarımla…
Susulacak şimdi gözyaşları kaale alınmayacak, tüm sorular silinecek hafızalardan sessizce sarılınacak,…
Hep güzel yazmak istedim, elim alışmış, varlığına rağmen beceremedim. Hala arkasında bi parça dönme ihtimali bırakan gitmeleri özlüyorum, nedenini düşündürecek ayrılıkları. Oysa mu…
Biraz sessiz sevişin lütfen Aşkınız kalbimi tırmalıyor Ve yalanlarınız, Sığmıyor,yetmiyor duvarlarınız..…