Birini Sana Benzetmek

birini sana benzetmek... sanki yüzünü dönse, yüzümü güldürecek, kurumuş bedenime bırakacak tüm yeşillerini... kokunu alacağım, biraz daha yaklaşsam, bahar gelecek yürüdüğüm yerlere, meyveler toplayacağım saçlarından elinden başka hiçbir yere yakıştıramadığım ellerimle... ne kadar benzese de, sana ait değil yüzü ne kadar farzetsem de, yabancı yürüyüşü umuttu işte...bir an önümde, sonra gene çok uzağımdaydın... ne kadar benzese de, gülümsediğinde; içimden bir şiir geçmezdi, dudaklarında bana ait bir yer olamazdı, güldüremezdi gülümseyişi bir şeyler söylese; duymazdım, dokunsam parmaklarıma büyük gelirdi teni, seninki gibi, benim değildi... bu aralar kimi görsem sana benzetiyorum en çok... ama mutluyum diyemem, sen değilsen, bir önemi yok... önemi yok kimin neye benzediğinin, gözlerimde senden kalma bebeksi gülüşler varken...