Buz Tutan Kalem

Usul-usul Sinsice.. Ölüm öncesi Hastanın iyiliği gibi.. Varsın sensizlik de yitsin! Türetirim sana dair bir şeyler Sabah yudumlarken balkonda kahvemi Bir çiçeğe adını veririm mesela Olur biter... Seni yaşatacak Ve hatırlatacak hatıralar bulunur.. Çayımı kendim demlerken Ve unutmuşken İki dilim ekmeği kızartmayı O gün akşam olur erkenden... Derken Kadehin kulpunda ellerin belirir.. Bir kış günü mesela Uludağ yolunda sıcak şarap? Tıkanmış yine trafik Ve biz Kontağı kapatıp öpüşmeye koyulmuşuz Boyumuzdan posumuzdan utanmadan... (" Görenler ne der? yok o anda Keza üstümüze karlı Ve kararlı bir hüzün yağmakta... Hem masumiyet yetişir Hem de sevdalar pekişir Bursa'ya tipi vurduğunda!) Ama şimdi? Gecenin üçü diyelim... Üstelik bahar geldi sokağıma! Devirmişiz mevsimleri? Yokluğunu soracaksan şayet Saçaklar güneşe sattı kendini.. Çok isterdim bunu tanımlamayı Ama gel gör; Kalemimde tutan buz henüz erimedi...