Yasımı Kuşlara Yüklüyorum

Yokluğuna ağlayan martıların gözyaslarıdır Dalgaların ucunda biriken köpükler.. Yasımı o kuslara yüklüyorum Her çığlığın yanına gönüllü ilisiyor Yitirdiğim umuttan sana kalan kafiyeler.. Kendimi Talihsiz bir balıkçının oltsına benzetiyorum Son bir umut gezinirken derinlerde Durmadan kendi yalnızlığına takılan... Ve çıktığında suyun yüzüne Sahibinin avcu içinde yol boyunca kanayan... Daha da soracak olursan Saskın bir makinistim simdilerde... Bildiği yolda ilerlerken Girdiği ilk tünelin içinde kaybolan... Ölü düslerin feri sönmüs Bu son siir olsun diyorum Bir yalana yazılan...