Def-i Nezaket

Çekin ellerinizi, dokunmayın mahremime. Kirlenmeyeceğim bulanık sularınızda. Tertemiz dünyamı, pis ellerinizle, Bırakmayacağım, iğrenç emellerinize. Yalanlarla örülü bir dünyanın içindesiniz. Zannetmeyin ki beni de içine çekersiniz. Siz gözlerime yalanlarınızı haykırırken, Benim ibretle seyrettiğimi göremezsiniz Kandırırsınız beni öyle mi, yıkarsınız. Acziyet akıyor her yerinizden yalansınız. Ben yola tek çıktım zaten en baştan, Biri kalacaksa yalnız, o siz olacaksınız. Martaval okumayın çok dinledik. Karşılaştığımız, her şeyi insan bildik. Açınca kapılarımızı sonuna kadar. Parçalandık, lime lime edildik. Zaten tuz buzuz, kırılacak yer yok, Daha ufak parça, fende bile yok Tüm art niyetinizi toplayın heybenize. Defolun artık, uğrayacağınız yer çok. Pul kadar dünyaya her şeyinizi verdiniz. Söz vermeyi cümle kurmak bildiniz. Zannediyorsunuz ki... dünya benimdir. Yok zerre kadar değeriniz, 'Hiç'siniz. Yapmayın yeter, yok yorulmanız da Acıyın kalp taşıyor, bastıklarınız da Zannediyorsunuz burnum değecek arşa Kim bilir hangi şerefsizin elinde öleceksiniz...