Dev Cüceler

Maziyle kavgalı kem heceleri, Hicranla izledim zehir saçarken. Dedesine hasım dev cüceleri, Düşmana ne gerek torun var iken… Bir atiye baktım bir de geriye, Bu nasıl şaşkınlık nasıl hıyanet? Kıpkızıl pas kalbi, kibir ve riya, Düşündüm yurdumu kime emanet. Kırıldı kalemim kısıldı sesim, Oturdum sessizce kendime sordum, Bu defa çok ağır benim piyesim, Tarih oyuncağım ve oynuyordum. Bir alev ki sardı beni kavurdu, Emsali olmayan sızı bıraktı, Mazide ne imiş tehdit savurdu, Cüssesi bozulmuş ruhu kuraktı. Ki kadavra sanki nefsin elinde, Gayretten bihaber vicdan tarumar, İfritin emrinde ve ikliminde, Kaybetmiş izzeti zillette arar.