Devran Bizim

Karıncalar pür nizam, bölük bölük beraber? Arı şifa işçisi, peki senden ne haber... Niye böyle arsızsın, bu ne menem çıngırak, Bak saçına ak düşmüş, sana yok mu son durak? Ümit, korku bir düşün! Vicdanına bakarak, Yükseltmez gurur seni, bulutlara çıkarak. Yiyip içip tepişmek... Hayâları yırtarak, Uygarlık bu mu sence fütursuz sırıtarak... Edipler oldu cepçi, ne cep kaldı ne cepken, Âlem çağı atladı, sen leçeği açarken. Avrupa'dan devşirdik, dizi film ne varsa, Bak mektepler kan gölü, Edirne'den ta Karsa. Doğruysa gittiğin yol, neden gelmiyor bahar? Ne yol doğru ne gidiş, kahır üstüne kahır. Gamsız olma yiğidim, kıtalar seni bekler, Sahipsiz kalmış sürü, sahip olmuş köpekler. Kalk silkin ve kanatlan, yardım gelir felekten, Devran bizim gün bizim, müjde var gelecekten. Hak Teâlâ lütfeder, inayetle galebe. Akşemseddin dizinde... Fatih gibi talebe...