Yetimim
Ö Ömer Coşkunoğlu
0
Altın Yaprak
Savruldu küllerin can ocağında
Melekler figanda hicret yetimim
Uğultu başladı güller bağında
Anaya babaya hasret yetimim.
Kızıldı arsızlar kızıl karanlık
Muştuydu kelamın müjde insanlık
Diz çöktü Müşrikler bitti külhanlık
Ümetin gaflette affet yetimim.
Ak saçlı plajda bronz renginde
Çırılçıplak pörsük kimin denginde
Adalet zalimde emir zenginde
Yetimler sokakta lütfet yetimim.
Uzanmış kaygı yok arsızca yatar
Şah damarı kızıl Vahşiden beter
Ağlaşır Ayşeler Manukyan satar
Çıldırır düşlerim cinnet yetimim.
Utanç mazgalları artık yoruldum
Rüyalara daldım düşe sarıldım
Öldüm öldüm tekrar Ömer dirildim
Pes demedim hizmet nimet yetimim.
Perçinlendim senden kalan çileye
Biz alıştık ondört asır belaya
Hasret huhum Cennet asıl sılaya
Kabul edermisin ümmet yetimim...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş