Yetimim

Savruldu küllerin can ocağında Melekler figanda hicret yetimim Uğultu başladı güller bağında Anaya babaya hasret yetimim. Kızıldı arsızlar kızıl karanlık Muştuydu kelamın müjde insanlık Diz çöktü Müşrikler bitti külhanlık Gaflette ümmetin affet yetimim. Alev alev sema kızıl renginde Nemrutlar kol gezer densiz denginde Adalet zalimde emir zenginde Yetimler sokakta lütfet yetimim. Uzanmış kaygı yok arsızca yatar Ar damarı yırtmış Vahşiden beter Ağlaşır Ayşeler Manukyan satar Çıldırır düşlerim cinnet yetimim. Perçinlendim senden kalan çileye Biz alıştık ondört asır belaya Hasret ruhum cennet asıl sılaya Kabul edermisin ümmet yetimim. Utanç mazgalları artık yoruldum Rüyalara daldım düşe sarıldım Öldüm öldüm tekrar Ömer dirildim Pes demedim hizmet nimet yetimim...