He Kurban

Aklı iradeye attım da geldim, Zaafım ruhumu gerdi ah kurban! Gam keder üzüntü sattım da geldim Var eden şuuru verdi he kurban? Bazen kör vicdana yaslanıyorum, Kırk beş yılı aştım paslanıyorum, Ebedi saadet mi hisleniyorum, Duygular hükmüne erdi ah kurban! Hiçlik denizini duydunuz mu hiç, Gözyaşı ırmağı yuydunuz mu hiç, Gönlünü gönlüne koydunuz mu hiç, Mevlana Şems’ine vardı he kurban? Perdeyi terk edip geçilse bile, Bu hayat bir hâyal belki aşk çile, Pişmanlık ötede boşa nafile, “Yâ Rab Ben Pişmanım” derdi ah kurban! Ve ebedi huzur bir an dur düşün, Bedel pahası yok zaman ve günün, Gafletten kurtuluş bayram düğünün Muhabbet nazarı sardı he kurban? Gayrisi aslında şeytana secde, Sevgiliye katlan geliver vecde, Yol, hakka giden yol tövbe var hacda, Yaş döküp diz çöküp durdu ah kurban! Erene erişip eriyemedim, Gerçeğin yolunu arayamadım, Kendimi kendimden koruyamadım, Zekâ beynimdeki urdu he kurban? Yalnızlık, Allah’a mahsustur derler, Asla eksik olmaz siz gibi erler, Sizle bayram olur mübarek yerler. Semerkant mübarek, yerdi ah kurban! Kimisi çorbayı yemeğe gelir, Kimisi emeksiz, emeğe gelir, Kimisi pişmanım demeye gelir, Ateş-i suzân ki nardı he kurban? Dost’un huzurunda konuşmak hata, Hal makama gider makam fıtrata, Senin olmadığın sensiz hayata, Şu Micingirt sensiz kördü ah kurban Sükûtun nasihat, ârifibillah, Her asra Mevlana gönderir Allah, Ve “Hizmet Nimettir” koşun inşallah, Bir güzel kalbimden vurdu he kurban?