Şafağın Dibi

Karanlık geceyi gündüz sayarlar, Hicransız yüzlere şaşıyorum ben! Garbın boyasıyla vicdan boyarlar, Henüz hiçbir yerde yaşıyorum ben. Her yerde varız biz,her yerde yokuz. Zihin ipotekli, akıldan çokuz. Maziden bihaber, neslen kopukuz, Yokluk mezarını eşiyorum ben. Yerlerde değerler daha az olmuş, Geçmişe küfretmek imtiyaz olmuş. Suç bizde değil ki melun bozulmuş(!) Taşınmaz vebali taşıyorum ben. Her gün bir başkayım haram ah hile! Zekâda en önde ifritten bile, Ruhum ürperse de boşa nafile, Çağdaş bir fetvayla aşıyorum ben. Şu soysuz fetvada cürmüm çok gibi, Karanlık sarıyor şafağın dibi. Zamana çark eden fetvaz edibi, Derine terk edip boşuyorum ben.