Sözün Özü
Ö
0
Altın Yaprak
Ömrümü vurdum yere, hayal gerçek gülerim,
Kan rengi gülüşlerim, ense köküm karakış.
Ak alnıma kazınmış zifiri düşüncelerim;
Yalnızlık koca mızrak,gece ben ve yakarış.
Bulun havarileri, toplayın dürzüleri,
Medeni puştlukları bir kenara atamam.
Kadı yok saraylarda, kırın terazileri,
Gözleriyle yaşayan, perdeyi anlatamam.
Sevgi, niyâz, aşk namaz, nerde hadi be sende,
Beden ve organlarım, kurşun gibi şer şerde.
Üfürürüm körükte ve aklım değirmende,
Sözün özü yakarış, tevbe af yok mahşerde!
Bursa ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş