Kırık Bir Aşkın Son Duası

Gökyüzü güneş olsa Sensiz karanliktayim Ümit Yaşar Oğuzcan Nasıl geçer şimdi zaman Yokluğuna eğilmiş ,yiğit başım Sanki hiç olmadın, sanki hiç doğmadın Benim ıçin.. Gözlerimin mühürü,sebeb- i ömrüm Oysa; Doğumumu sana borçluyum.. Şu aldığım nefesin, göğsümün inip kalkmasını, Gözlerimin olur olmaz dolmasını sana borçluyum.. Şeyda yarim,giz/il sancım,son durağım Bilsen.. Al bu yarayı derin,al bu yarayı kesin. Bir şehir yaratmışsın gözlerimden; Fatihi yok… Bir şiir giyinmişsin,sözü zehir,özü keder; Suçu üstlenecek şairi yok… Beni sevmek suç oldu,sana… Şehir; hüzün... Şehir ;yorgun.. Şehir; asi... Ve ben bu şehirde; Yalnız,ürkek,korkmuş,solmuş; Şakağımdan içeri ,kurşunla dolmuş Bir nefes hayat bulmak için Kazıp kazıp en derinini Bana yazılan yazını arıyorum.. Kalbimden sökülen Beni dirhem dirhem çürüten Alnıma aşk mührü gibi yazılan Yazımı arıyorum… Üşüyorum… Ateşin ortasında,cehennemin göbek taşında Kalbım y/anarken , adından gül bahçesi içime b/akarken Üşüyorum… Gizler mucizesi,engin şarabım,kızıl güneşim Aşk/ı viran edilmiş zırhsız askerim.. Ne çabuk yağmaladılar seni de, Ne de çabuk hançer düştü payına Suçun aşk,suçun kesin.. Hangi çağın ölünmez sebebi..? Yanarken üşüyen,beni böyle dertlere düşüren, sancısını yumruğuna gömen, Fitil fitil eriten, Yokluğundan muzdarip düşüyorum.. Kutsanmış aşkım,sürgün rıhtımım, Demirlemek gözlerimi,gözlerine.. Sürmek sevdayı ince bir bakışına,dileğim.. Oysa ne de hoyrat ne yaman denizin dalgaları, Geçit vermez,yol vermez… İstanbul kanat taksa,semalar kararır Yüzüm kederinden sararır..Ahh,hiç bilmezler… Bilmezler,bu yürek nerde yakarır… Köreldi zaman, Oysa; kör el/di düşman.. Sevgilim,arkadaşım,gönül gülüm Son bir gayretle uzandım yokluğuna Yokluğun,isimsiz acım,yetim kalmış sancım.. Yankısı yok… Sesinin limanında ,üşüyen serçeler gibi Ölümümü, bir gözyaşıma neden sürebilirim,artık…