Hüzün

Ölüm çarkında dönüyor zaman Bilmem ki ne zaman gelip kapımı çalacak Korkmaktan değil içim deki heyecan Gelip beni bulsa beklemediğim zaman Umutsuz bekleyişler içine düştüğüm an Yaşamın kıyısın da çıkan kavgalar Hep hüzünle doluyor o an En acısı o an da gelen ayrılıklar Alıp götürüyor farkına varmadan Her kez kendini yaşama adamış Yaşamak mı, ölmek mi? O an gelir çıkmaz gibi girer aklıma Zamana kapılıp Her şey i bırakırcasına Ölüm ayrılıkları düşer aklıma Ben sadece yalnızlık istedim Hüzünden, dertten, elemden uzak Oysa her şey ölüme yakın İstemem gelip beni bulsun böyle keder Karanlıklarda ölüm aydınlıklarda yaşam Beni bulsun...