Annemin Penceresinden

Ne zaman baksam annemin penceresinden, Mavi bir özlem kucaklar vuslata hasret düşlerimi. Öylece dalarım cama yaslanıp… Denizin kayaları dövüşü gibi, Hüznümü parçalar o iki dakikalık tebessüm… Kirlenmez hiçbir elveda, El sallayan âşıkları görürüm… Kiminin elinde yarım bir yaz hatırası, Kiminin gözünde dinmeyen hazan fırtınası… Ne zaman baksam Annemin penceresinden, Savrulan yapraklar gibi dağılmış umutlar görürüm… S/olmadan annemin penceresinde gün, Kalbimi uyuşturur geceden kalma dudak izlerim… Göz kapaklarım can atarken bakışıma perde olmaya, Poyraza inat kumsala yazılmış ismini görürüm… Her baktığımda annemin penceresinden, Kıskanırım öpüşen martıların çığlıklarını… O soğuk saydamlığın izdüşümüyle sevişen Soluğumun buğusunu görürüm… Ne zaman baksam annemin penceresinden, Hançer olur tenin, dudağında ölürüm…