Çiçek Gülüşler

Tüm çiçekleri bir yana koydum, Gülüşünü diğer yana… ... Aşk kırmızı bir gül oldu dudağında, Orkideler mağrur ve gururlu bir gülüş… Beyaz kasablankalar gibi gençliği tattım kokunda, Somon şebboylar gibiydi sadakat, Mor krizantem çıkmazı soluğunda… Ağlayan gelin isyanları süzülürken, Menderes gülünün melankolisinden, Geleceğimizden haber vermedi mi nilüferler… Frezya yaprağına hapsolmuş suçluluk, Bir gün gözyaşı olup dökülür, Karanfil kokulu sokağımdan… Aşkın en sıcak halinden özlemler türetirken, Lilyuma dönüşür korkularım… Ve o an vefaya bulanır beyaz kır çiçekleri. Aşkın hatırası yazıldıysa irisin alnına, Şefkatin koynunda büyümedi mi hercai… Şimdi anlamını anlamaya çalıştığım tüm çiçekleri, Gülüşünde anlamsız kılan Bir büyü ile içtim ruhuma… Tüm anlamlarımın tek manasıymış tebessümün, Pembe laleler fısıldadı sana hasret gönlüme…