alabildiğine yaşamak koyuyorum adını türkcenin yanlızlığın dan mahsun alabildiğine açıyorum içimdeki karanlıkları yüzünün güneş parlaklığın dan mecbur…
evet bozuktu gecenin sesi. seni calıyordu çünki her senfoni. evet sen aklıma yığılmış kimsesizliğim. evet sen olmayan sabahın keder gecesi .…
senizlik koyuyorum bütün yaralarımın adını gönlümün endip enkurak topraklarını gözyaşımla dolduruyor okyanuslar yaratıyorum…
beni affet diye bilsem bile sana yere bile dalsa gözlerim. ağlamadan mübessil sarılsam yeniden kollarına. kafamı göğsüne yaslayıp durulsam bile öyle ulu orta.…