Bir Uyanımlık Kalsaydın

evet bozuktu gecenin sesi. seni calıyordu çünki her senfoni. evet sen aklıma yığılmış kimsesizliğim. evet sen olmayan sabahın keder gecesi . var olmak bukadar yakınken yoksunluğunun sahibi... neolurdu baksaydın bikere gözlerime hani bi rüyaymışta uyanacakmış gibi dursaydın yanımda. hep kal demiyorum bencillik olur belki. ama biraz otursaydın yanımda. baksaydım yüzünün ay güzeliğine, ve adını ansaydım arasıra,bozukta olsa türkcemin yankısında ... baka kalıp gözlerinin deniz berraklığına dalsaydım mesela, sonra sen uyandırsaydın her dalışımda.... başımı yaslayıp omuzlarına seni gördüğüm başka bir düşe dalsaydım.. ve senin bir akarsu berraklığı kadar temiz olan sesinden adımı duysaydım mesela ... sen olsaydın her üzüntümde başımı alıp ellerinin arasına omuzlarına yaslayan . yamurları beraber seyretseydik ve bereber yürüseydik her damlanın altında şarkılar söyleseydin bana cok deyil be bikere deseydin bir ömüryeterdi bana seni seviyorum diye. cok deyil be bir uyanımlık kalsaydın yanımda ... hani her yamurdan sonra cıkan gök kuşağı diye anılan rengarenk bir muhteşemlik varya, işte onu cıkaran güneş kadar mucize yağmur kadar safsın aslında....................