غزل شمارهٔ ۱۶۹
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
حرم پویان دری را می پرستند
فقیهان دفتری را می پرستند
گروهی زشت خویند اهل دانش
که زیب و زیوری را می پرستند
از آن دعوی به شیخ و برهمن ماند
که هر یک داوری را می پرستند
برافکن پرده تا معلوم گردد
که یاران دیگری را می پرستند
عجب داریم ما از اهل عصیان
که دامان تری را می پرستند
به هر عزت که عشاق مجازی
ز ما خود خوش تری را می پرستند
ز اهل درد شو عرفی که این جمع
گرامی گوهری را می پرستند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş