غزل شمارهٔ ۲۸۸
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
کسی به دور محبت خمار خم نکشد
که در کشد قدح زهر درد هم نکشد
تو را عبادت و مارا محبت ای زاهد
بهل که کار به نادانی قلم نکشد
بسوز برهمنا سبحه دیده ناقوس
که ننگ نسبت ما دیر چون حرم نکشد
چو دود سینه من سایه بان زند فردا
ز آفتاب قیامت کسی الم نکشد
همان به است که عرفی به بزم درویشان
سفال جوید و منت جام جم نکشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş