غزل شمارهٔ ۴۴۱
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
وقت آن است که افیون به شراب اندازیم
دو جهان را به یکی جرعه خراب اندازیم
دلم از صوت تذروان بهشتی نگشود
گوش بر ناله مرغان کباب اندازیم
ای که بر زشتی من خنده زنی باش که من
بخرم دستی و از چهره نقاب اندازیم
گل فشانند به بستر همه چون عرفی و من
مشت خس چینم و در جامه خواب اندازیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş