غزل شمارهٔ ۵۴۸
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
نه بی موجب به خاکم از سم اسبش نشان مانده
سمند دولت مهری بر دل این ناتوان مانده
نهان گردیده جان در سینه از بیم نگاه او
چو مرغی کو ز ترس ناوکی در آشیان مانده
شب از هجر تو بس دشوار جان دادم بیا بنگر
که آب حسرتم در چشم گریان همچنان مانده
فدای غمزه ات شد هر که جانی داشت چون عرفی
به غیر خضر کو در دام عمر جاودان مانده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş