Anlasana

Yaktım gemilerini karanlığın Yalnızlığı sana bıraktım Döktüm ne varsa maziden kalan Alevlerin ortasına, Bir seni atamadım bir de hayalini Ve sonra düşündüm Sen değil misin yaktığım mazinin sahibi Ve yine sen değil misin Karanlığın ta kendisi Gülen yüzünün ardındaki kasırga Alıp savurmadı mı beni Girdabına sokmadın mı Sonsuzluğun Yok güzelim yok Sende insaf yok Varlığın yokluğumun kanıtı İşte bu yüzden senden kaçıyorum Sonunda duracağını bilsem Dalgalardan sonra durgun deniz Fırtınalardan sonra gökkuşağı Ve hasretten sonra vuslat Olacağını bilsem Hiç ah çekmeden dayanırım bunca çileye Ama nafile umut bunlar Dağların rüzgarla savrulmasını beklemek Senin durulmanı beklemekle eşdeğer Bilmem ki daha nasıl desem sana Birazcık olsun beni anlasana...