Gönül Dostu Mevlâna

Dil arıdır; sözler bal şeker olsa, Yüzler gülse; dikenler hiç batmasa, Mevla'm size; gönüller bağlı kalsa, Hoş olacak; sevinçten göz ağlasa!.. Dil arıdır; sözler zehir olmasın, Hoşgörüler; kalplere ışık saçsın, Dost diyenler; dostlarla içi yansın, Güzel Mevla'm; benim yürek sevdamsın!.. Kin tohumu; dile hiç bulaşmasın, Çok kötüdür; yarı yolda kalırsın, İnsanı sev, dünya barışık kalsın, Can Mevlana; hoşgörü bir dünyasın!... Gel, gel dedin; ayırtmadın insanı, Dön, dön dedin; bulacaksın Mevla'nı, Doğru konuş; tanrı sevmez yalanı, Sev, sevil ki, hoş edersin dünyanı!.. Gelin canlar; hep beraber dönelim, Kin nefreti; tatlı dille örtelim, Savaş değil; barışla söyleşelim, Dünya bizim; cennete çevirelim!.. Sevgi seli; Mevlana'yı yüceltti, Deniz oldu; güzellikler üretti, Tanrı kulu; deyip ayrım etmedi, Can dostuydu; hoşgörüyü öğretti!.. Hoşgörüyü; bütün dünya benimse, Adem, Havva; anne, babamız ise, Tek yaratan; bizi yaratmış ise, Biz kardeşiz; gelelim kendimize!... Huzur vardır; Mevlana dergâhında, Ney üflenir; neyzenin dudağında, Pir nur olur; semahlar turlarında, Kollar açık; sanki Mevla yolunda!.. Yol gösterdi; ışık oldu Mevlana, Hoşgörüde; dinler geldi yan yana, Hak yolunda; yer verilmez yalana, Dürüst ol ki; ulaşasın Mevla'na!.. Karanlığa; ışık yakıp yürümek, Gönülleri; sevgi ile süpürmek, Acıları; adil hakla dindirmek, Mevlana'yı; anlamak, sevmek demek!...