Osman Tüfekçi

O sözleri söyledim ben bilmeden Bir hata ettiksek suçumuz affola Kalbimiz kırılır kırılmaz demeden Bir hata ettiksek suçumuz affola…

Üstünden dumanlar neden kalmıyor Güneş bir kez olsun neden bakmıyor İnsanlar oradan neden konup göçmüyor Söyle ağrı dağı başın neden dumanlı…

Öyle muhtacım ki şimdi ben sana Zannetme ki şimdi unuttum seni Laleler goncalar anlatır seni bana En derin sevgiyle severim seni…

sanki uzak bir yıldız; nurlu yüzün nasip mi annecim son bir kez görmek yüreğim içinde boğuk bir hüzün sensizlik boynumda bir yağlı ilmek…

Bu aşk artık böyle devam edemez Elveda sevgilim ayrılıyoruz Anladım seninle yüzüm gülmez Elveda sevgilim ayrılıyoruz…

soysuzların kaçıkları şehadeti bilemezler onun bunun çocukları ben Mehmedim diyemezler…

kavi bir akşamüstü asırlara gem vururken sevdalara dumanlı kilitler iner gözlerime ve bir ses yankılanır kulaklarda…

ahh! yanmışım bir beyazın içinde gözlerim tutarsız yapışmış kökleriyle bir geçmiş gözlerimde esirine hoyrat, özgürlüğe hırçın…

Kaybettim kendimi düştüm yollara Belki bir gün kendimi bulurum diye Aşkım destan oldu düştü dillere Bir hatıra ad kaldı benden geriye…

saman alevi bir sevda kurumuş yapraklardan da içre tozlu yolların gürültüsü gibi beyaz…

Birisini gönülden sevdim diye Yağmurlu bir sonbahar günü doğdum diye Keder ve ızdırap bitmiyor niye Niye gençliğim verilen bu ceza niye…

kaç sabah vapur bekledim bu durakta ezildi duygular siren sesleri…

Buradan gidince senden uzakta Acaba ben mutlu olacak mıyım Her gittiğim yerde bir güzel görüp İlk görüşte hemen sevecek miyim…

Derelerinde sular şırıl şırıl akar Dağlarında binbir türlü gül kokar Buzdan da soğuk berrak suyu var Çamlıca'nın o güzel dağlarında…

alfabeye N harfini ben koymadım bilemezlerdi zaten nefretin başıma geleceğini doğacağını sevginin…