Bu Durak

kaç sabah vapur bekledim bu durakta ezildi duygular siren sesleri sonu karanfilin toprağa düşüşü kaç sabah batan günü seyrettim bu durakta kelime yorulmuş kalem mecalsiz gözlerde mahmurluk ve hazin çöküş kaç sabah yaşamaya idam edildim bu durakta insanlar biçimsiz gökler çatlıyor tarihin tavanı çöktü, çökecek insanlar ; et kemik, kaf kalabalık nereye acaba manadan kaçış kaç zemheri gül topladım bu durakta tozlu kaldırımlar, parke taşları ve bir ara sokak yeni bir güne kafdağı ardından dünyaya bakış ve anası bu durak bir başlangıcın münzevi çığlıklar, doğum sancısı geçti hafakanlar kaldı bir anı ve artık hayata yeniden doğuş