Annecim

sanki uzak bir yıldız; nurlu yüzün nasip mi annecim son bir kez görmek yüreğim içinde boğuk bir hüzün sensizlik boynumda bir yağlı ilmek sana varır mı bu girdiğim sokak yüzüm aynalarda karanlık ıslak yaşlı gözlerime dönüp te bir bak dönmek nasip midir ya dönmemek üstüme kapanır gök penceresi hani yavrum diyen şefkatin sesi düştüğüm uçurum. hayat neresi bir meçhul kurtulmak ya da ölmemek çıkarken sabahlar bende geceye sığar mı ayrılık bir kaç heceye katmak bir gül kadar ölümü bilmeceye ve koynunda uyuyup kalıvermek buluşsak sesimi kuşlar tanır mı gölgemi yosunlar taşlar tanır mı ayrılığa Annecim can dayanır mı mezarımda karanfil en bir dilek