Geceler Kendi Kendime

Baykuş gibi konar bahçende çama, İner pencerene tıklatır cama, Kafi cesaretin varsa aç ama Korkunç gözleriyle sorar geceler. Ölümün gibi, o tek gerçek gibi, Sabırlı telaşsız örümcek gibi, Evi sana zindan edecek gibi Kapına ağını gerer geceler. Kimi damdan girer kimi bacadan, Kimisi yakadan kimi paçadan, Yok farkı et yiyen bin karıncadan; Pişmanlıklar gibi sarar geceler. Göçük gibi çöker, iner çığ gibi, Dakikalar olur sanki çağ gibi, Akreple yelkovan işler tığ gibi Ne kara perdeler örer geceler Karanlıklar benzer dev bir pitona, İlerler ufuktan yuta yutkuna; Ağzından girdin mi öbür ucuna Bilmem ki kaç asır sürer geceler. Mahkeme kurulur caizse tabir, Sorulur hayatın kazılır kabir, Olur da dişinden kan sızan vampir Boynunda bir damar arar geceler. Uzun sorgularla bulur sabahı, Getirir burnundan her bir günahı, Dinler de derinden çektiğin ahı Veremez cezana karar geceler.