شمارهٔ ۱۰۵
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
چون هست جهان به نیستی آلوده است
غم خوردن نیک و بد ازو بیهوده است
هیهات که ناآمده را حاصل نیست
افسوس که آنچ رفت چون نابوده است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş