شمارهٔ ۱۱۳
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
خاک در کس مشو که گردت خوانند
ور گرم چو آتشی که سردت خوانند
تا تشنه تری به حلق بی آب تری
سیر از همه شو تا سره مردت خوانند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş