شمارهٔ ۱۱۶
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
با یار چرا چنین صبوری ای دل
افتاده به دنبال غروری ای دل
نزدیک آمد رفتن و هستی غافل
انصاف بده زکار دوری ای دل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş