شمارهٔ ۱۲۲
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
آن را که فراموش نیی یادش کن
پیوسته غم تو می خورد شادش کن
در عشق تو پیر گشت رنجش منمای
در بندگیت به مزد آزادش کن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş