شمارهٔ ۱۲۷
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
دل از پی آب و نان در آتش نبود
چون حال پریشان و مشوش نبود
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş