شمارهٔ ۱۴۷ - الرّضا و التّسلیم
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
گر هست سعادتت چه شکر چه شرنگ
ور زانک شقاوت است چه صلح و چه جنگ
از هر چه ازو می رسدت از بدو نیک
تسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş