شمارهٔ ۱۶
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
این خوش پسران خوی پلنگ آوردند
روی چو مه و دل چو سنگ آوردند
از بیم پدر باده نمی یارند خورد
ناچار همه روی به بنگ آوردند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş