شمارهٔ ۱۷
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
چندین مخور افسوس که نتوان دانست
می باش به ناموس که نتوان دانست
خالی شو و از سر تکلف برخیز
پای همه می بوس که نتوان دانست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş