شمارهٔ ۱۷
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
چون می ناید زما دمی درخور او
ما را نبود هیچ مقامی بر او
تدبیر همان است که بر خاک درش
دریوزه همی کنیم ما از در او
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş