شمارهٔ ۱۷۲
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
درویش کسی بود که در خود نگرد
خود را ز جهان نفس بیرون شمرد
دنیاش نباشد غم عقبی نخورد
آن است رونده کاین چنین ره سپرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş